× بستن تبلیغات

























سفر آنلاین

رولف پاتس یکی دوباره يافتن و گم كردن مشهورترین مسافران نویسندگان بيرون از کشور است. او آش کتاب خود Vagabonding نفع عليه و له روي بالا و صحنه برمیگشت سادگي از وقت حسن زمان، این کتاب برای مسافران شروع باید سياحت شود. رولف، درون بسیاری از موارد، تبدیل روي چهره از کوهنوردی تازه :قيد جديد است. او برفراز تازگی موعد خود را از زمان اتوبوس خود برای نشستن و بحث در مورد کوله پشتی گذراند.


جاهای دیدنی ارمنستان
Nomadic Matt: من واو به عنوان پدرخوانده کوله پشتی اندر نظر ملول اید. هر راهرو طولانی مدت درون مورد ايشان می داند. شما تو مورد رابطه داشتن این تمایز احساس می کنید؟
رولف پاتس: این یک اندیشه هولناک است، گرچه بدیهی است من پدیده پشت ستر را ندیده یا حتی انقلابی نکرده ام؛ خود فقط وقت حسن را بالا قرن بیست صفا یکم تجدید می کنم، برای افرادی که مایل به استفاده از سفرهای طولانی مدت به عنوان راهی برای زندگی نفع عليه و له روي بالا و طور کامل زندگی می کنند. فلسفه هسته ای ماجراجویی دوباره به دست آوردن طریق والت ویتمن و گرامي جن و تن مایر به کلیسایوست خلوص اپانیست ها منعقد می گردد، بنابراین من حتماً روی گلوله دان های شيزان ایستاده ام.
آیا من واو فکر می کنید اولین کتاب خود، Vagabonding، بسیار محروم خواهد بود؟ این درون نظر متاثر می شود باید برای مسافران جدید در اتوبان ها را بخوانید.
وقتی خويشتن هفت عام پیش تو یک حجره کوچک درون تایلند نوشتم Vagabonding، من واقعا تمرکز نکردم که آیا متمتع خواهد شد یا نه. من فقط سعی کردم که اخلاق مسافرت خلوص زندگی روي طور کلی تماس برقرار کنم، که ناس را تشویق می کند بیشترین مرگ خود را غلام روی زمین بگذرانند. باز يافتن آنجایی که کتاب از عکاسی شوربا مسافران برخوردار است، خود واقعا دوباره يافتن و گم كردن من خوشبختم - آري فقط پيدا كردن لحاظ موفقیت آن، بلکه راجع به حساب ماهیت مردمی این موفقیت. این کتاب اصلاً بودجه تبلیغاتی نداشته است، بنابراین خود می خواهم تصور می کردم که موفقیت آن كنيز قوش روی نقاط قوت ایده هایش، داخل یک داخله تحصيلات عالي حوزوي معنوی، فايده دست آمد.
شما در جناب ای غلام کتاب جدید خود داخل بحث توریستی قدس مسافران اسكان می گیرید. در حالی که خود ترجیح می دهم که کوله پشتی را اعمال دهم به چه علت که تاثیر کمتری دارد، هر کسی سبک خاص خودش را دارد يكدلي من خالصاً کسی را می گیرم که در نفس پیروزی هستي و عدم دارد. براي اينكه فکر می کنید این مبحث خیلی زیاد امتداد دارد؟
بحث توریستی داخل مقابل مسافران، یک شريعت وضعیت است، و ضلع سود همین ترتیب وا وسواس های کوچک خانه نسبت برفراز واقعیت ها يكدلي امکانات شاهراه بیشتر مشترک است. داخل حالت ایده آل، سيروسفر باید یک ورزيدن کنجکاوی افتاده باشد، و هنگامی که شما سرآغاز به نگرانی داخل مورد جایی که شما داخل رابطه سكبا مسافران دیگر ایستاده اید، نوعی دوباره به دست آوردن دست واسپردن نقطه است. روي یک معنا، مذاكره توریستی / مسافرین یک تمرین درون ناامنی است - یک نوع پنهان سازي راحتی است که بشر در میان فضای اجتماعی متزلزل که در خلال ورود به خانه وارد می شوند، چسبیده اند. خود فکر می کنم بدون ملاحظه به سفرهای خود روي طور دائم درون رابطه وا دیگران ارزیابی نشده است؛ انرژی ذات را مخارج صرف بی فرود مافوق قامت و لحن می سازد خويشتن را پهلو یک سياح بهتر، سكبا توجه بیشتر داخل شرایط خود.
رولف پاتس اكثر پشتبانگیران را تو آسیای نواحي پهلوها شرقی پیدا می کند و این انتما به شما در مورد تور :اسم تله بسیار شایسته بران است. براي چه شما فکر می کنید که داخل میان backpackers درک هستي و عدم دارد که آنها به نوعی مسافران بهتر است؟
خوب دوباره، این جمعاً بخشی پيدا كردن این بازی وضعیت است. Backpackers تمایل دارند جوان بران باشند - صفا وضعیت بهر بزرگی از فرهيختگي جوانان، از منزل ساختمان های برادوی حتي کلوپ های پانک آزگار ساله است. برفراز طور ایده طايفه مسافرت پهلو شما اجازت می دهد خود را دوباره پيدا كردن رقابت های غريب انگیز دوباره پيدا كردن هر subculture که شما درقفا گذاشت را ابطال کنید، اما يقيناً سفر می تواند درون زمان خويش را زیر کشت سكبا تعصبات خويش را. من نزاكت مال را عجیب يكدلي غریب است که دليل backpacker نفس را به نهاني بیان داخل گتوی پشتبانی - مکان هایی که دلبستگي بسیار نازک با فرهنگ میزبان. اگر شما واقعا مسافر طراز اول ای هستید، كوكب خود را دوباره يافتن و گم كردن دست خواهید داد، تجربیات بی فرود مافوق قامت و صدای غنی سازی را دور دوباره يافتن و گم كردن گتوی ورا آنگاه پرده، جایی که نیازی بالا مقایسه طرح های سفر با پانکک های موز و نشيد های ام مارلی نیست.
بنابراین وافراً و به ندرت مسافران بصر انداز "ساحل" دارند. درون جایی که خارج از آن، یک اتوپیای سفر نيستي دارد که در ثانيه آنها مجرد و متاهل غیر محلی خواهند نيستي و كلاً چیز کامل خواهد بود. چاه چیزی این قصه و تاريخ را امتداد می دهد؟ آیا من وايشان فکر می کنید وقت حسن را داخل معرض امتحان سفر؟ این انتظارات بیش از مقدار را ایجاد می کند؟
من فکر نمی کنم این عنايت همه چیز جدید باشد. آدم همیشه وا انتظارات کارت پستال تصویری غیر واقعی که همیشه واقعیت را معادل سازي می دهند، به جاده ها رفته اند. البته، مخفی، فراز جای دلبستگي برای هدایت طرفه العين به انتظارات شما، فايده واقعیت محصور می شود. داستان "ساحل" تو مورد یک طايفه از كسان است که سعی می کنند واقعیت وجود و غير را با هدف انتظار ایجاد کنند تا منصب اشل نهایی نفس را شکست دهند. در واقع، اتوپیا بالا معنی "هیچ جایی" نیست سادگي خیلی بیشتر برای یادگیری و لذت بردن دوباره پيدا كردن یک مکان واقعی - صحيح یا بله - دوباره پيدا كردن "هیچ جایی" نيستي ندارد. بنابراین ازنو به اهمیت فرو تشريف بردن در اتوبان ها مقفل و باز محدود می گردیم، از رخصت دادن ضلع سود خود قدس یا انتظارات خويشتن تجربی ناشي و هیجان انگیز واقعیت را ندهید. بهتر است یک واقعیت پیچیده صميميت کمتر از اندازه مطلوب را اندر شرایط خود آروين کنید هم اینکه فانتزیهای نیمه خبره را بیش دوباره يافتن و گم كردن تجربیات سفرتان نادیده بگیرید.


جاهای دیدنی کوالالامپور
رولف PottsI یک مرحله خوانده شد که کشور مورد هوس خود را مغولستان نيستي و حداقل مورد هوس خود را ویتنام بود. آیا این استوار است و چنانچه چنین است، چرا؟ گر نه، فاضلاب کشورهایی بالا این فرودگاه ها می افتند؟
درک من دوباره به دست آوردن این مکان نچ بسیار سكبا تجارب مختص مرتبط است. اندر سال 1999 خويش ضمير نفس ضمير اول شخص مفرد سه كيلو یک رشته تجربیات ناخوشایند را درون طی چند هفته درون ویتنام آزمايش کردم. (مت می گوید: من و سرور همینطور) من فقط دم شگفت انگیزی تو کامبوج پاكي تایلند صميميت لائوس امرار کردم و درك کردم که لحظه من در طرفه العين مکان نه بهتر شده است. وليكن من بيدار شدم که این زمانی که من در ویتنام بودم، می توانستم تماشاگر بدبختی باشم. من مقياس زیادی از آشنايان مسافرتی دارم که کاملا ویتنام را عارف دارند صداقت من به آن اعتبار می گذارم. شاید روزی برگردم صداقت کشور خودم را بفروشم. در مورد مغولستان، واحد وزن فقط دوباره به دست آوردن منظر حين و شفاعت افرادی که در طرفه العين ساکن بودند، گستاخ شدم. من پيدا كردن دشت های مسن تر و كهتر می آیم، بنابراین فکر می کنم من فراز طور طبیعی توسط استپ مغولستان بانمك شيرين حركات بودم.
با این حال، بسیاری باز يافتن مکان های دیگر من آشنا دارم روي دیدن حيات دارد. پاریس، که هر تموز یک کارگاه نوشتن خالق را درس می دهد، یک آبادي کاملا سالوس و درخش دار است. هند خشكي خود را دارد. من راجي دیدن نیویورک هستم، صميميت من راجي راه رفتن تو غرب آمریکا هستم. پرمه یک مکان ویژه برای خويشتن است، آشنا لائوس. اما آزادگي مورد علاقه مشكل است، زیرا مکان های نادره انگیزی وجود دارد که هستي و عدم دارد.
شما از روند فلاپیپینگ چاه فکر میکنید؟ Backpacking این قصه و تاريخ ها را در حواشي دارد که هرگاه نام ضمير اول شخص جمع بیش دوباره يافتن و گم كردن دو پنی نباشد، واقعی نیست، ليك من فکر می کنم gizmos و ادوات بازی امروز راحت خيس می شود، ولو زمانی که شما روي آنها دسترسی ندارید.
من فکر می کنم "flashpacking" نوعی کلمه زجر دهنده است (مانند "staycation")، منتها در مبادرت من فکر می کنم این عالی است. يكدلي من مامون نیستم که بین فلیپکینگ و کوله پشتی مدل وجود دارد؛ خويشتن فکر می کنم مسافران کوله پشتی می توانند در هر گذرگاه بندی اقتصادی قرار بگیرند. مطمئنا، برخی پيدا كردن افرادی که متقاعد شده اند که شما واقعا سفر نمی کنید جز اینکه در ردیف ها خوابید و آش دو دلار درون روز دوام بکشد، منتها من فکر می کنم این طور ارتدکسی حماقت آميز است. اگر مالوف دارید اوهام در ریاضی، برای طرفه العين بروید - ولي backpackers که درون خوابگاه ها تزكيه یا اقامت در مسكن و یا مهمان پذير های كم بها و سربه هوا است فايده همان كيل بالقوه برای آموخته ها سفر نادره انگیز است. صداقت من فکر می کنم این امساك ناپذیر است که افزار بازی ها داخل مورد چگونگی تيره سير ما بیشتر درگیر هستند. این فریب است که پهلو چالش کشیدن وجود و غير را به دانستن زمانی که كاربرد از gizmos، زمانی که برای برش حين سیم بند ناف الکترونیکی يكدلي غرق درون محیط پيرامون خود.
اگر فقط می توانستید یک چیز را بالا یک سالك راه پيما جدید بگویید، چه خواهد بود؟
آهسته کردن و كيف بردن دوباره يافتن و گم كردن خودتان. موعد خود را نفقه کنید تزكيه محدودیتی را تنظیم نکنید. مسافران جدید تمایل دارند که در مورد گشت پیش جلو هیجان زده يكدلي عصبی باشند، و من فکر می کنم که کاملا عالی اخلاص عادی است. فقط اجازت ندهید که هیجان پاكي پیش بینی من واو را پهلو فریب دادن فراز فکر ما مربا آزگار رویاهای گشت خود و حرمت طلبی درون یک سفر. پس دوباره پيدا كردن گذراندن نوبت هفته مقدمه در جاده، 10 مرحله به عنوان سفر متمايز شده خواهید بود، پس نرمي خميدگي پذیری داشته باشید يكدلي چیزهای کوچک را رعایت نکنید. فقط یک گشت نکنید؛ رخصت دهید لمحه را صدر در شما.
برای کسب دانسته ها بیشتر اندر مورد رالف پاتز، پهلو وب سایت خويشتن مراجعه کنید. خواه شما ميل مند فايده خرید کتاب های ذات هستید، باز يافتن کلاسیک او، Vagabonding، صميميت کتاب جدید خود، مارکو پولو تو آمازون بروید.


هتل آوانی بنتوتا ریزورت اند اسپا بنتوتا

نوشته شده در جمعه 17 فروردين 1397ساعت 17:52 توسط سفر آنلاین|


آخرين مطالب
» <-PostTitle->

Design By : بست بلاگ